Dlaczego Freenode? Są przecież inne sieci.
Bo Freenode jest siecią skupiającą użytkowników i programistów wolnego oprogramowania.

irssi? Przecież to działa w konsoli i jest nie wygodne. o_O
Zdaję Ci się, sam nie jestem konsolowym ‘pyrusem’, a irssi uważam za bardzo wygodny program.

irssi dzięki obsłudze skryptów perla użytkownik może bez potrzeby ingerencji w kod źródłowy programu tworzyć skrypty, które ułatwiają obsługę samego irssi lub dodają do niego nowe funkcje. Niewątpliwą zaletą jest też możliwość pozostawienia sesji w tle (screen).

Główne cechy programu:

• tekstowy interfejs
• szybkość i niewielkie zapotrzebowanie na zasoby systemowe
• w pełni konfigurowalny system logów
• obsługa własnych reguł formatowania i motywów interfejsu
• konfigurowalne skróty klawiaturowe
• wykrywanie floodu
• obsługa skryptów Perla
• irssi-proxy
• aktualizacja irssi w czasie pracy.

Instalacja:
sudo apt-get install irssi
Instalacja dodatkowych skryptów:
sudo apt-get install irssi-scripts

Pierwsze uruchomienie:
Program uruchamiamy poleceniem:
irssi

Kolejne polecenia wpisujemy już w oknie programu ;)

Wybieramy swój nick:
/set nick Twój_nick
Ustawiamy swoje prawdziwe imię:
/set real_name Twoje_imię
Łączymy się z serwerem:
/connect irc.freenode.net 8001
Wchodzimy na kanał:
/join ##nocnemarki

Rejestrujemy nick na Freenode:
/msg nickserv REGISTER Twoje_hasło adres_email
Ukrywamy swój adres pocztowy, radzę wyżej podać prawdziwy – przyda się kiedy zgubimy hasło.
/msg NickServ SET HIDEMAIL ON
Po zarejestrowaniu, zaraz po połączeniu z serwerem powinniśmy zidentyfikować się:
/msg nickserv identify Twoje_hasło
Możemy zarejestrować jeż alternatywny nick.
/nick inny_nick
/msg nickserv group

Ustawiamy automatyczne łączenie z serwerem, oraz przykładowym kanałem ##nocnemarki:
/network add -nick Twój_nick Freenode
/server add -auto -network Freenode irc.freenode.net 8001
/channel add -auto ##nocnemarki Freenode
/network add -autosendcmd "/msg nickserv identify Twoje_hasło;wait 2000" Freenode
/save

Skrypty:
Skrypty przechowywane są w katalogu ~/.irssi/scripts, a automatycznie ładowane skrypty w ~/.irssi/scripts/autorun – jeśli te katalogi nie istnieją, należy je utworzyć:
mkdir -pv ~/.irssi/scripts/autorun

Instalacja przykładowych skryptów:
scriptassist.pl – który umożliwia łatwą instalację i aktualizację skryptów.
cd ~/.irssi/scripts/autorun
ln -s /usr/share/irssi/scripts/scriptassist.pl

Więcej informacji uzyskasz wpisując: /scriptassist help

rainbow.pl – skrypt pozwalający na kolorowanie tekstu.
cd ~/.irssi/scripts/autorun
ln -s /usr/share/irssi/scripts/rainbow.pl

Używanie: /rsay Kolorowy napis :)

hack-whois-in-current-window.pl – skrypt ten pozwala na sprawdzanie w aktualnym oknie informacji whois.
cd ~/.irssi/scripts/
wget http://dgl.cx/irssi/hack-whois-in-current-window.pl
cd autorun
ln -s ../hack-whois-in-current-window.pl

Używanie: /whois jakiś_nick

adv_windowlist.pl – skrypt umożliwiający łatwą nawigację między wieloma oknami
cd ~/.irssi/scripts/
wget http://anti.teamidiot.de/static/nei/*/Code/Irssi/adv_windowlist.pl
cd autorun
ln -s ../adv_windowlist.pl

alert.pl – powiadamia o nowych wiadomościach na kanale za pomocą dźwięku.
cd ~/.irssi/scripts/
wget http://www.nibyblog.pl/pliki/skrypty/irssi/alert.pl
cd autorun
ln -s ../alert.pl

Ja użyłem dźwięku z Gajima, który znajduję się w /usr/local/share/gajim/data/sounds/sent.wav – jeśli chcesz inny dźwięk, wyszukaj w systemie plików *.wav i podmień ścieżkę w skrypcie. locate wav

Podstawowe komendy i klawiszologia:
/query nick – rozpoczyna rozmowę z nick w nowym oknie.
/join ##nocnemarki – wchodzi na kanał ##nocnemarki.
/part ##nocnemarki – wychodzi z kanału ##nocnemarki.
/away Idę sobie – ustawia tryb nieobecny.
/away – wyłącza tryb nieobecny.
/server serwer.irc.pl – zmienia serwer na serwer.irc.pl
/disconnect – rozłącza się z aktywnym sewerem (jeżeli jesteś połączony z kilkoma to, przełączasz się między nimi za pomocą klawiszy: Ctrl + X)
/names ##nocnemarki – pokazuje liste osób przebywających na kanale ##nocnemarki (musisz być na tym kanale)
/clear – czyści aktualnie aktywne okno
/window new – tworzy nowe okno
/window kill 2 – zamyka okno o numerze 2
Pomiędzy oknami przełączasz się kombinacją klawiszy: Ctrl + X (gdzie X to numer okna), lub Ctrl + p (poprzednie okno) – Ctrl + n (następne okno)

Skórki:
irssi obsługuję skórki, które zmieniają kolory i formatowanie tekstu, instaluję się je tak:
cd ~/.irssi
wget http://irssi.org/themefiles/greenish.theme
A następnie wpisując już w samym programie:
/set theme greenish
Zbiór skórek można znaleźć na przykład na irssi.rulez.org.

Polskie kanały popularnych distro: #fedora-pl, #debian-pl, #ubuntu-pl, #gentoo-pl, #suse.pl

Na koniec humor z życia wzięty, jakiś czas temu koleżanka napisała do mnie na gg (bo nie ma Jabbera o_O):
ona: Franek co robisz?
ja: Nudzę się i gadam na ircu.
ona: A co to jest ircu?
ROTFL :D

rdiff-backup, to mała, prosta w użyciu, a za razem bardzo użyteczna aplikacja przeznaczona do tworzenia kopii zapasowych.

Instalacja
sudo apt-get install rdiff-backup – W Ubuntu.

Użytkownicy innych dystrybucji powinni zajrzeć do repozytoriów swojego distra, lub na stronę nongnu.org – na której znajdą stosowne informacje dotyczące instalacji aplikacji.

Przykłady zastosowania
Pokażę kilka przykładów zastosowania rdiff-backup.

Tworzenie kopii zapasowej katalogu $HOME/Dokumenty na dysku /media/Karciocha:
rdiff-backup $HOME/Dokumenty /media/Karciocha/Kopie/Dokumenty

Przywracanie danych:
Z najnowszej kopii:
rdiff-backup --restore-as-of now /media/Karciocha/Kopie/Dokumenty ~/Dokumenty-przywrócone/

Sprzed miesiąca:
rdiff-backup --restore-as-of 1M /media/Karciocha/Kopie/Dokumenty ~/Dokumenty-przywrócone/

Oczyszczanie dysku:
rdiff-backup --remove-older-than 1Y /media/Karciocha/Kopie/Dokumenty
Polecenie usunie kopie starsze niż rok.

Tworzenie kopi na zdalnym serwerze – rdiff-backup musi być zainstalowany na serwerze:
rdiff-backup $HOME/Dokumenty/ użytkownik@serwer.pl::/Kopie/Dokumenty/

Więcej przykładów znajdziesz na stronie nongnu.org.

• katalogi i szukanie plików
• kopie zapasowe i kompresja
• rsync
• ssh
• wget
• sieć
• sieć w systemie Windows
• manipulacja tekstem
• operacje na zbiorach
• matematyka
• kalendarz
• ustawienia lokalne
• kodowanie znaków
• CD/DVD
• miejsce na dysku
• monitorowanie i debugowanie
• informacje o systemie
• interaktywne
• różne

Nie wiem dlaczego, ale kiedy napiszę dwa myślniki ( – - tyle że bez odstępu między nimi ) WordPress podczas wyświetlania strony zamienia je na jeden dłuższy myślnik ( — ). Proszę na to zwrócić uwagę.

Podziękowania dla kolegi Pádraig Brady, który udostępnił ten spis. Zachęcam do odwiedzenia jego strony pixelbeat.org.

Aliansy, czyli skróty/odwołania do innej nazwy polecenia. Konsolowe aliansy, działają na takiej samej zasadzie jak np. serwis tnij.org. Dzięki nim naprawdę można oszczędzić sobie żmudne wprowadzanie dłuższych poleceń, szczególnie kiedy dodajemy jeszcze parametry. Możemy również nadać poleceniom “ludzkie” nazwy, np. zamiast sudo apt-get install nazwa_programu, możemy pisać po prostu instaluj nazwa_programu. To jakie aliansy do jakich poleceń chcesz używać, zależy tylko od Ciebie. Ja przygotowałem kilka propozycji:

alias instaluj='sudo apt-get install'
alias r='sudo su'
alias ..='cd ..'
alias rn='sudo nautilus'
alias zon='sudo ufw enable'
alias zoff='sudo ufw disable'
alias zstat='sudo ufw status'
alias cpu='cat /proc/cpuinfo'
alias mem='cat /proc/meminfo'
alias nara='sudo shutdown'
alias szukaj='sudo apt-cache search'
alias kill='killall'
alias sg='sudo gedit'
alias w='wget -c'
alias usun='sudo apt-get --purge remove'
alias serwer='ssh -X user@domena.pl -D 8090'
alias aktualizuj='sudo apt-get clean && sudo apt-get autoclean && sudo apt-get autoremove && sudo apt-get update && sudo apt-get dist-upgrade'


Składnia wydaje się być zrozumiała dla wszystkich i nie trzeba nikomu tłumaczyć. :) Aby dodać aliansy, należy dopisać je do pliku .bashrc, edytując go:
gedit ~/.bashrc

Przykład użycia

Instalacja:
sudo apt-get install scribus Instalujemy program.
sudo apt-get install scribus-template Instalujemy dodatkowe szablony.

Jeśli nie korzystasz z Ubunu/Debiana koniecznie zajrzyj do działu download  na stronie domowej aplikacji scribus.net. Znajdziesz tam opis jak to zrobić na kilku popularnych dystrybucjach Linuksa, ale również na systemach Windows, oraz MacOSX!

Jeśli chcesz lepiej zapoznać się ze Scribusem, zachęcam do odwiedzenia strony Wiki projektu wiki.scribus.net

Wielu zapewne zna strony takie jak gnome-look.org, czy kde-look.org. Na stronach tych znajdziemy setki (jak nie tysiące) tapet/themów/ikonek i wszystkiego tego co upiększy nasz system. Natomiast mało osób zna serwis scribusstuff.org, na którym znajdziemy ciekawe szablony, skrypty i czcionki które możemy wykorzystać w Scribusie. Przy okazji wspomnę też o stronie oraz opentemplate.org, na której znajdziemy szablony dla pakietu biurowego OpenOffice.org

Na koniec oczywiście zrzut

Zachęcam do zapoznania się z tą ciekawą aplikacją, jaką niewątpliwie jest Scribus.

Było słowo wstępu, teraz może słowo o samej aplikacji. Cóż to jest MC? Jest to nic innego jak menadżer plików, służący do zarządzania plikami i katalogami w systemach uniksowych. Wydaję się, że twórcy aplikacji wzorowali się na DOSowym Norton Commanderze, gdyż wygląd MC do złudzenia przypomina właśnie Norton Commandera, większość skrótów klawiaturowych również jest taka sama. MC działa w trybie tekstowym, tworząc przy tym pseudograficzny interfejs. Jest to jego ogromną zaletą, ponieważ możemy go zdalnie uruchamiać np. przez SSH i przy tym szybko oraz wygodnie pracować z plikami. Główne okno programu podzielone jest na dwie części, które mogą wyświetlać pliki i katalogi. Program potrafi również łączyć się zdalnymi zasobami przez FTP/SSH. MC to nie tylko znakomity menadżer plików, ale również prosty i szybki edytor tekstu (mcedit), który z powodzeniem może zastąpić np. nano. Program możemy obsługiwać za pomocą myszki, klawiszy funkcyjnych, oraz skrótów klawiaturowych. Właśnie to chciałem przedstawić, a więc:

Klawisze funkcyjne
F1 – menu pomocy
F2 – menu użytkownika
F3 – podgląd pliku
F4 – edycja pliku
F5 – kopiowanie pliku
F6 – przeniesienie lub zmiana nazwy pliku
F7 – utworzenie katalogu
F8 – usunięcie pliku/katalogu
F9 – przeniesienie kursora do górnego menu
F10 – wyjście z programu

Podstawa obsługi
Do poruszania służą klawisze strzałek, do przesuwania góra/dół o ‘cały ekran’ służą odpowiednio PageDown/PageUp, do poruszania między oknami oraz w menu służy Tab, natomiast do zaznaczania danej opcji używamy Spacji.

Skróty klawiaturowe
Ctrl+o wyłączenie i włączenie paneli
Tab lub Ctrl+i zmiana aktywnego panelu
Ctrl+r odświeżenie zawartości panelu
Ctrl+Enter wprowadzenie nazwy podświetlonego obiektu do wiersza edycji poleceń systemowych
Insert lub Ctrl+t zaznaczenie (odznaczenie) wskazanego obiektu
Ctrl+x/q włączenie panelu ‘szybki podgląd’
Ctrl+x/i włączenie panelu ‘informacje’
F10 lub EscEsc wyjście z okna dialogowego

Znaczenia symboli
~ – dowiązanie symboliczne katalogu
@ – dowiązanie symboliczne pliku
- – plik specjalny znakowy
+ – plik specjalny blokowy
* – plik wykonywalny (program albo skrypt)
/ – katalog
! – błędne dowiązanie symboliczne

Instalacja, oraz uruchamianie
sudo apt-get install mc – w Ubuntu/Debianie
mc – uruchamiamy menadżer plików
mcedit – uruchamiamy edytor tekstów.

Uwaga!

Istnieje konflikt skrótów klawiaturowych między aplikacjami gnome-terminal a MC, aby to naprawić należy wpisać w terminalu:
gconf —set /apps/gnome-terminal/global/use_menu_accelerators —type boot false

Informacja ta pochodzi z wortalu jakilinux.org, a tam podane źródło prowadzi do portal.suse.pl.

Na koniec jak zwykle zrzuty:

mc

mcedit

[interfejs] – należy zastąpić nazwą interfejsu sieciowego, np. wlan0, ath0, eth1.

Łączenie się z otwartą siecią WLAN, lub z zabezpieczoną WEP, korzystając z DHCP.
iwconfig [interfejs] mode managed key [klucz WEP]

iwconfig essid "[ESSID]" (ESSID – czyli nazwa sieci, z którą chcemy się połączyć)

dhclient [interfejs] (Automatycznie pobieramy IP, maskę podsieci, bramę domyślną z serwera DHCP, Access Pointa)

ping google.pl (Testujemy połączenie)

Łączenie się z otwartą siecią WLAN, lub z zabezpieczoną WEP, manualnie ustawiając IP.
iwconfig [interfejs] mode managed key [klucz WEP] (128 bitowe szyfrowanie WEP korzysta z 26 znaków, 64 bitowe z 10)

iwconfig essid "[ESSID]" (ESSID – czyli nazwa sieci, z którą chcemy się połączyć)

ifconfig [interfejs] [adres IP] netmask [maska podsieci]

route add default gw [IP bramy domyślnej] (Ustawiamy routing)

echo nameserver [Adres IP serwera DNS] | sudo tee -a /etc/resolv.conf (Ustawiamy serwer DNS)

ping google.pl (Testujemy połączenie)

Komendy iwconfig
iwconfig [interfejs] mode master (Ustawia kartę aby działała jako punkt dostępu w trybie act)

iwconfig [interfejs] mode managed (Ustawia kartę w tryb klienta, w sieci jako access point)

iwconfig [interfejs] mode ad-hoc (Ustawia kartę w tryb ad-hoc, w sieci jako access point)

iwconfig [interfejs] mode monitor (Ustawia kartę w tryb RFMON)

iwconfig [interfejs] essid any (Nie które karty pozwalają na wyłączenie sprawdzania ESSID)

iwconfig [interfejs] essid [Twoja nazwa sieci tutaj] (Konfiguruje ESSID dla sieci)

iwconfig [interfejs] key 1111-1111-1111-1111 (Ustawiamy 128 bitowy klucz WEP)

iwconfig [interfejs] key 11111111 (Ustawiamy 64 bitowy klucz WEP)

iwconfig [interfejs] key s:MójKlucz (Karta wysyła klucz jako ciąg znaków ASCII)

iwconfig [interfejs] key off (Wyłączamy klucz WEP)

iwconfig [interfejs] key open (Ustawia tryb otwarty, nie jest używane uwierzytelnianie i karta może nie zaakceptować szyfrowanych sesji)

iwconfig [interfejs] channel [numer kanału] (Zakres kanałów od 1 do 14)

iwconfig [interfejs] channel auto (Automatyczne ustawianie kanału)

iwconfig [interfejs] freq 2.422G (Ustawiamy kanał w GHz)

iwconfig [interfejs] ap 11:11:11:11:11:11 (Rejestracja adresu AP)

iwconfig [interfejs] rate 11M (Ustawiamy prędkość połączenia)

iwconfig [interfejs] rate auto (Automatyczna prędkość połączenia)

iwconfig [interfejs] rate auto 5.5M (Karta będzie wykorzystać określone prędkości i wszystkie prędkości poniżej wymaganej)

Komendy ifconfig
ifconfig [interface] up (Włączamy dany interfejs)

ifconfig [interface] down (Wyłączamy dany interfejs)

ifconfig [interface] [adres IP] netmask [maska podsieci](Manualne ustawienie IP i maski)

ifconfig [interface] hw ether [MAC] (Zmieniamy MAC adres karty – format MAC 11:11:11:11:11:11)

Komendy iwlist

iwlist [interfejs] scan (Podaję listę wykrytych Access Pointów)

iwlist [interfejs] channel (Podaję liczbę dostępnych częstotliwości i kanałów obsługiwanych przez urządzenie)

iwlist [interfejs] rate (Podaję listę wszystkich dostępnych prędkości obsługiwanych przez urządzenie)

iwlist [interfejs] key (Podaję listę wszystkich obsługiwanych kluczy szyfrujących przez kartę, oraz ich długości)

iwlist [interfejs] power (Podaję listę trybów oraz atrybutów zasilania danego urządzenia)

iwlist [interfejs] txpower (Podaję listę dostępnych mocy połączenia)

iwlist [interfejs] retry (List the transmit retry limits and retry lifetime on the device)

iwlist [interfejs] ap (Podaję listę punktów dostępu w zasięgu, a opcjonalnie jakość połączenia do nich)

iwlist [interfejs] peers (Podaję listę perów)

iwlist [interfejs] event (List the wireless events supported by this card)

Komendy Madwifi-ng
MadWifi obsługuje wirtualne punkty dostępu (VAP’s), co oznacza, że można utworzyć więcej niż jedno urządzenie bezprzewodowe na bezprzewodowej karcie. Host wirtualnej karty to wlan0
athX - należy zastąpić nazwą interfejsu sieciowego, np. ath0, ath1.

wlanconfig athX destroy (Usuwamy/niszczymy VAP, athX)

wlanconfig athX create wlandev wifi0 wlanmode sta (Ustawiamy tryb managed mode VAP, athX)

wlanconfig athX create wlandev wifi0 wlanmode ap (Ustawiamy tryb Access Point VAP, athX)

wlanconfig athX create wlandev wifi0 wlanmode adhoc (Ustawiamy tryb Ad-Hoc VAP, athX)

wlanconfig athX create wlandev wifi0 wlanmode monitor (Ustawiamy tryb Monitor mode VAP, athX)

Zmiana trybów pracy:
ifconfig athX down (Wyłączamy dany interfejs)

wlanconfig athX destroy (Usuwamy/niszczymy VAP, athX)

wlanconfig athX create wlandev wifi0 wlanmode [sta|adhoc|ap|monitor] (Ustawiamy tryb pracy na sta, adhoc, ap lub monitor VAP)

Skanowanie w poszukiwaniu punktów dostępu:
modprobe wlan_scan_sta (Ładujemy moduł skanowania do kernela)

wlanconfig athx list scan (Podaje listę dostępnych AP)

Na podstawie: wirelessdefence.org

Ten poradnik będzie swoistym streszczeniem ww. strony zawierającym jedynie informacje przydatne dla użytkowników laptopów.

Informacje wstępne
- w laptopie posiadasz baterię litowo-jonową lub litowo-polimerowo-jonową. Różnice między nimi są nieistotne dla użytkownika.
- ten poradnik zawiera zasadniczo wszystkie informacje na temat baterii do laptopów – jeśli masz jakąś teorię, której ten tekst nie potwierdzi/obali – najprawdopodobniej jest to tylko czyjaś mądrość życiowa nie do końca zgodna z prawdą.
- bateria baterii nierówna – jedna prawidłowo użytkowana może paść po roku – druga użytkowana nieco brutalnie może dobrze działać po trzech latach
- baterie są dla ludzi i nie bez powodu nie dołącza się do nich instrukcji obsługi. Naprawdę najprostszy sposób aby negatywnie wpłynąć na baterię to za bardzo kombinować…

1) Kupiłem laptopa
Kupiłeś laptopa i sprzedawca powiedział, że baterię należy formatować. 3 pełne cykle ładowania i rozładowania, a ładować to najlepiej 12 godzin. No cóż, porada dobra, tylko że od wielu lat nieaktualna. Formatowanie, formowanie – wszystko nieaktualne. Obecne baterie nie wymagają żadnych tego typu akrobacji.

2) Efekt pamięci, formatowanie, formatowanie, kalibracja
Baterie w laptopach (li-ion, li-polim) nie posiadają efektu pamięci. No, posiadają pomijalnie mały efekt pamięci… Dodatkowo jest jeszcze układ elektroniczny… Zaczynają się schody. Zwykłe ogniwo montowane w laptopach nie ma, lub ma nieistotnie mały efekt pamięci. Niestety w baterii znajduje się także układ elektroniczny, który odpowiada za wskaźnik naładowania baterii. Na podstawie cykli ładowania/rozładowania uczy się on ile jeszcze energii zostało w ogniwie. Aby wskazania były prawidłowe wymagane jest raz na około 3 miesiące przeprowadzenie cyklu ładowania do pełna a po nim pełnego rozładowania. Nie należy jednak sobie brać tego zbytnio do serca – praktycznie każdy użytkownik co najmniej raz na 3 miesiące naładuje do pełna potem rozładuje całkiem baterię. Dodatkowo – rozkalibrowany układ to tylko błędne wskazania poziomu naładowania baterii, a nie uszkodzenie ogniwa. Jeśli czujesz, że z wskazaniami coś jest nie tak – skalibruj. Istnieją także programy mówiące o stanie baterii w laptopie – dla HP jest to HP Battery Check – powie, czy wszystko jest ok, czy trzeba kalibrować itp. Również do serca nie należy sobie zbytnio brać słów “pełne rozładowanie” przy kalibrowaniu. Niektórzy katują baterię do zera rozładowując ją na ekranie Biosu… Jest to zupełnie niepotrzebne i może być szkodliwe. Windows sam wejdzie w stan hibernacji gdy zostanie już nędzna resztka prądu I takie rozładowanie w zupełności wystarcza. Chcesz “lepiej” albo “dokładniej” skalibrować baterię przez rozładowanie jej na ekranie Biosu? Naprawdę stracisz tylko czas…

3) Przedłużanie żywotności baterii
Pojemność współczesnych baterii w laptopach jest funkcją trzech czynników: czasu, temperatury, poziomu naładowania oraz częściowo głębokości cykli.

A) Czas
Baterie starzeją się w czasie. Spowolnić czasu nie można – jedyna rada, jaką można dać:
– nie kupuj nowej baterii na zapas.

B) Temperatura i poziom naładowania
Baterie czują się zdecydowanie lepiej w niższych temperaturach – dłużej zachowują swoją pojemność. Najlepiej przedstawić to za pomocą tabeli

W związku z tym można dać kilka prostych rad:
- unikaj podwyższonych temperatur – np. samochód w słońcu, laptop na parapecie.
- jeżeli laptopa używasz tylko na zasilaniu możesz rozważyć wyciągnięcie baterii i składowanie jej w lodówce (nie w zamrażalniku!!! Temperatury poniżej zera niszczą baterię!). Pamiętaj jednak, że w gniazdu czasami też brakuje prądu – czy naprawdę warto oszczędzać baterię i narażać się na potencjalną utratę danych?
- możesz wydłużyć nieco żywotność baterii rozładowując ja przed dłuższym (np. na weekend, gdy nie używasz laptopa) składowaniem do 40% bez zabawy z lodówką. Im dłuższy czasskładowania tym skuteczniejsza jest to działanie. Ciężko powiedzieć, czy opłaca się takwyładowywać na noc – wydłuża się wtedy cykl, co jest gorsze od krótkich cykli (o czym wdalszej części). Zysk jest mały (kilka % straty pojemności rocznie mniej), a codziennie ranotracisz czas na ładowanie.

C) Cykle
Obecne na rynku baterie lepiej doładowywać jak często się da. Głębokie cykle ładowania – rozładowania są dla baterii gorsze – czyli jest zupełnie odwrotnie niż w przypadku starego typu baterii niklowo-kadmowych! Poniżej przedstawiam wykres pojemności (czerwone) i rezystancji wewnętrznej (niebieskie) w funkcji liczby cykli.

Wyraźnie widać, że nie ma się co przejmować liczbą cykli. Często spotyka się także informacje o liczniku cykli w baterii, który „wyłącza” baterię po osiągnięciu danej liczby cykli – dlatego niektórzy radzą „oszczędzać” te cykle. Czasami (np. w MacBookach) można sprawdzić liczbę cykli, które przeszła bateria. Teoria o „oszczędzaniu” cykli tutaj upada, gdyż liczniki tam montowane za pełen cykl uznają 100% sumarycznego rozładowania, czyli 10×10%, 5x 20% i 2×50% to jeden cykl. Podobną informację podaje pomoc HP. W Internecie nie byłem wstanie znaleźć żadnej rzetelnej informacji na temat istnienia limitu cykli. Jak ktoś takową posiada proszę o kontakt – adres@jest-ukryty.pl. Brak informacji na ten temat podczas googlania w języku angielskim oznacza, że prawdopodobnie ten limit to taki nasz polski urban legend…

D) Zbyt długie ładowanie, zbyt mocne wyładowywanie
Baterie li-ion i li-polimer nie lubią, gdy zbyt długo się je ładuje. Nie należy się tym jednak zupełnie przejmować, gdyż układ elektroniczny baterii/ładowarki automatycznie przestanie ją ładować kiedy osiągnie ona 100% naładowania. Baterie także nie lubią być zbyt mocno wyładowywane. Tutaj też na straży stoi układ elektroniczny – odetnie połączenie laptopa z baterią, gdy jej poziom naładowania spadnie poniżej pewnego poziomu. Teoretycznie można wprowadzić baterię w zbyt niski stan – wymęczyć ją do zera na ekranie Biosu i zostawić na półce (baterie same z siebie, gdy nie są nigdzie podłączone też sie wyładowują). Jak widać trzeba się postarać by baterię w ten sposób uszkodzić.Za zgodą autora: Llothargl

4) Podsumowanie
Mam nadzieję, że przyczynię się tym tekstem choć trochę do rozpowszechnienia konkretnych informacji o bateriach. Wszystkie informacje, jakie tutaj zawarłem pochodzą z batteryuniversity.com (chyba, że zaznaczyłem, że jest inaczej). Nie ma tutaj własnych subiektywnych doświadczeń. Jeżeli masz informacje, które mogą ulepszyć ten poradnik napisz do autora – adres@jest-ukryty.pl.
Pozdrawiam i życzę udanego eksploatowania baterii. :D

Autor: Llothargl, tekst umieszczony za jego zgodą.