Co to jest DD-WRT i jakie są korzyści z jego instalacji pokrótce opisałem już przy okazji opisu instalacji DD-WRT na Linksys WRT54G V7.2. Nie będę zatem powtarzał tego samego posta któryś raz z kolei, tak jak mają to w zwyczaju co poniektórzy. ;)

Dodać należy, że ze względu na lepsze parametry sprzętowe, większą ilość pamięci RAM i ROM oraz złącze USB w które wyposażone jest router dochodzą interesujące funkcje. Tak więc pod warunkiem, że wyposażymy router w dysk USB/pendrive lub/i drukarkę będzie on mógł pełnić serwera FTP, SAMBA (udostępnianie plików i drukarki), będzie mógł pobierać torrenty za pomocą Transmission. A to w zasadzie podstawowa konfiguracja, DD-WRT pozwala na bardzo wiele, wszystko zależy od użytkownika i jego wymagań. Nic nie stoi na przeszkodzenie aby na przykład router monitorował pokój i nagrywał wykryty ruch za pomocą podłączonej do niego kamerki.

“Flashowanie” routera z użyciem alternatywnego oprogramowania jest równoznaczne z utratą gwarancji! Może to również grozić uszkodzeniem sprzętu! Autor nie bierze odpowiedzialności, za ewentualne szkody spowodowane przez nieudane “flashowanie” routera, pamiętaj robisz to na własną odpowiedzialność! Dodam również, że mój router ma się dobrze, a DD-WRT działa na nim bardzo dobrze.

Instalacja

Instalacja jest banalnie prosta i sprowadza się do kilku punktów.

1. Upewniamy się jaki router posiadamy, można zrobić to za pomocą jego interfejsu web lub “ręcznie” (na spodzie routera jest naklejka).  Jeśli posiadany router to CISCO Linksys WRT160NL to przechodzimy do 2 punktu.

2. W tym momencie jeśli łączymy się z routerem poprzez WiFi należy połączyć się poprzez kabel. Nie jest to wymagane, ale jest wysoce zalecane.

3. Pobieramy niezbędne pliki które zawierają nowe oprogramowanie:

wget http://wrt160nl.org/files/linksys-to-ddwrt-firmware.bin

wget http://wrt160nl.org/files/wrt160nl-firmware.bin

4. Logujemy się na www routera, w opcjach administracyjnych szukamy funkcji “update flash”, oraz wskazujemy plik linksys-to-ddwrt-firmware.bin do wgrania. Czekamy aż instalacja zakończy się i ujrzymy stosowną informację. Należy wtedy kliknąć na “continue” co spowoduje restart routera który będzie trwał około 60 sekund.

5. Ponownie logujemy się na web panel routera. Tym razem wita już nas DD-WRT dlatego zostajemy poproszeni o wprowadzenie nowej nazwy użytkownika oraz nowego hasła. Po tej czynności w opcjach administracyjnych szukamy opcji “firmware upgrade” i wskazujemy plik wrt160nl-firmware.bin do wgrania. Teraz pozostaje cierpliwie czekać, a instalacja zakończy się poniższym komunikatem oraz kolejnym restartem urządzenia.

6. To wszystko, po restarcie mamy już wgrany DD-WRT, na chwilę obecną jest to wersja v24-sp2. Należy teraz przeprowadzić podstawową konfigurację WAN, WiFi. Warto też skonfigurować usługi, chociażby wyłączając telnet i włączyć sshd oraz obsługę USB. Nie powinno to być trudne dla nikogo. Interfejs administracyjny jest przejrzysty, a jego spolszczenie (chociaż nie pełne) można włączyć w opcjach administracyjnych.

Konfiguracja SAMBA, torrentów i FTP

Teraz musimy wyposażyć router w dodatkowy sprzęt. Zależy do czego i jak zamierzamy wykorzystywać usługi. Do routera możemy podłączyć dysk usb, drukarkę lub pendrive, jeśli chcemy podłączyć te 3 urządzenia na raz trzeba użyć huba. Do testów czy zabaw w zupełności wystarczy najmniejszy obecnie na rynku pendrive, ale jeśli zechcemy składować pliki na routerze i dzielić się nimi w sieci szybko okaże się niewystarczający. Pendrive najlepiej sformatować na system plików ext2 lub ext3, można użyć też systemu plików fat czy ntfs, ale z natywnymi systemami plików Linux radzi sobie chyba najlepiej.

Po zamontowaniu pendrive należy zalogować się na router za pomocą ssh (odradzam telnet), pobrać skrypt konfiguracyjny, nadać mu uprawnienia oraz uruchomić.

ssh root@192.168.1.1

wget http://wrt160nl.org/files/wrt160nlmod.sh

chmod +x

wrt160nlmod.sh

./wrt160nlmod.sh

wrt160nlmod.sh utworzy odpowiedni skrypt startowy oraz skonfiguruje ipkg (menadżer pakietów)

Dalsza konfiguracja zależy już od własnego uznania, dostępne są następujące opcje:
initiate - podstawowa konfiguracja (utworzenie skryptu startowego i ustawienie ipkg)
disable - usunięcie skryptu i jego ustawień z systemu
update - aktualizacja skryptu
torrent install - instalacja klienta Transmission (torrenty)
torrent setup - konfiguracja transmission
samba install - instalacja Samba (udostępnianie plików i drukarek)
samba setup - ustawienia Samby
ftp install - instalacja serwera FTP
ftp setup - ustawienia serwera FTP
printer - instalacja drukarki
Z opcji tych korzysta się w sposób następujący:
./wrt160nlmod jakaś_opcja

Zrzuty ekranu

PS W przyszłości gdy znajdę na to czas z pewnością zainstaluję OpenWRT :]

1 Zaczynamy od instalacji potrzebnych pakietów:
sudo aptitude install ndiswrapper-common ndiswrapper-utils-1.9

Co ważne nie instalujemy pakietu ndisgtk, ponieważ jest błąd launchpad.net, wprawdzie już rozwiązany, ale… ;)

2 Zakładamy folder dla naszych sterowników:
cd && mkdir wifi && cd wifi
3 Pobieramy sterowniki dla Windows ze strony Linksys:
wget http://downloads.linksysbycisco.com/downloads/wpc54gv2_driver_utility_v2.02.zip
4 Rozpakowujemy archiwum i przechodzimy do katalogu sterownika:
unzip wpc54g_v2_driver_utility_v2.02.zip && cd WPC54Gv2_40826
5 “Naprawiamy” nazwy plików (dla Windows wielkie i małe znaki nie mają znaczenia, dla Linuxa mają)
mv tnet1130.sys TNET1130.sys
sed -e 's/tnet1130.sys/TNET1130.sys/' LSTINDS.INF > LSTINDS.new && mv LSTINDS.new LSTINDS.INF
6 Ładujemy sterownik do ndiswrappera, oraz jego kernelowy moduł:
sudo ndiswrapper -i lsbcmnds.inf
sudo ndiswrapper -i LSTINDS.INF
sudo modprobe ndiswrapper
7 Sprawdzamy czy do kernela mamy załadowany moduł o nazwie acx
lsmod |grep acx
Jeśli tak usuwamy go i blokujemy jego automatyczne ładowanie w trakcie startu systemu
sudo modprobe -r acx
echo "blacklist acx" | sudo tee -a /etc/modprobe.d/blacklist
8 Możemy sprawdzić listę załadowanych sterowników ndiswrapper
ndiswrapper -l
Powinno być coś takiego:
lsbcmnds : driver installed
lstinds : driver installed
9 Warto też sprawić aby moduł ndiswrapper był ładowany automatycznie w trakcie startu systemu
echo "ndiswrapper" | sudo tee -a /etc/modules
To wszystko :)

Znalezione na ubuntuforums.org,

DD-WRT to jedno z najlepszych alternatywnych oprogramowań do ruterów, jego zaletą jest bardzo duża ilość obsługiwanych urządzeń (jako jedyny pasuje między innymi do ruterów z serii WRT54GS v.5, 5.1, 6 oraz WRT54G v.5, 5.1, 6, 8, 8.1, 8.2) ze względu, że DD-WRT bardzo szybko się rozwija i wypuszczane są co chwilę wersje beta lub RC zaleca się instalacje tylko stabilnych wersji jak na przykład v.23 SP2 czy v.24 SP1. System ten wypuszczany w następujących paczkach: Micro, Mini, Nokaid, Standard, VOIP, VPN, Mega. Wersje różnią się ilością funkcji, oraz dostępnymi pakietami.

Router WRT54G V7.2 ze względu na ograniczenia sprzętowe płynące z mniejszej ilości pamięci RAM i Flash, pozwala na instalację tylko wersji Micro. Jest to najbardziej okrojona wersja DD-WRT, jednak jej funkcje, wydajność, oraz stabilność działania i tak przewyższa oryginalne oprogramowanie oferowane standardowo przez Linksys.

Co zyskamy wgrywając DD-WRT v24 Micro na naszego WRT54G V7.2? Między innymi: lokalny serwer DNS obsługiwany przez DNSMasq, WOL (Wake On LAN) czyli zdalne “wybudzanie” urządzeń sieciowych obsługujących tą funkcję, bardzo dobre zarządzanie pasmem zarówno lokalnym jak i WAN dzięki QoS, oraz zaawansowany SPI Firewall oparty o IPtables, czy dostęp do zadań cron. Jak dla mnie korzyści wymierne.

“Flashowanie” routera z użyciem alternatywnego oprogramowania, jest równoznaczne z utratą gwarancji! Może to również grozić uszkodzeniem sprzętu! Autor nie bierze odpowiedzialności, za ewentualne szkody spowodowane przez nie udane “flashowanie” routera, pamiętaj robisz to na własną odpowiedzialność! Dodam również, że mój router ma się dobrze, a DD-WRT działa na nim od kilku miesięcy. :)

1) Upewniamy się, jaką wersje routera posiadamy, można zrobić to z poziomu www routera, lub “ręcznie”:

2) Jeśli wszystko się zgadza, pobieramy pliki z dd-wrt.com – potrzebne będą: VxWorksPrep-Gv72-v1.bin, VxWorksKiller-Gv72-v3.bin, oraz dd-wrt.v24_micro_generic.bin.

3) Logujemy się na www routera i w ustawianiach administracyjnych, przywracamy fabryczne ustawienia urządzenia – jeśli router sam nie rebootuje, restartujemy go sami.

4) Co ważne, jeśli łączymy się z routerem przez Wifi, koniecznie musimy podpiąć się kabelkiem.

5) Logujemy się na www routera, w opcjach administracyjnych szukamy funkcji “update flash”, oraz wskazujemy plik VxWorksPrep-Gv72-v1.bin do wgrania. Jeśli po wgraniu pliku router nie zrestartował się sam, po około 30 sekundach restartujemy go ręcznie.

6) Powtarzamy punkt 5, z tym, że teraz wgrywamy plik VxWorksKiller-Gv72-v3.bin, oraz czekamy około 60 sekund zanim rebootujemy router ręcznie – jeśli nie zadziałało automatyczne restartowanie.

7) Teraz tylko pozostaje wrzucić na router plik dd-wrt.v24_micro_generic.bin za pomocą TFTP.
a) Na Windows można posłużyć się programem UFTP, jak mówi instrukcja programu, wydajemy w wierszu poleceń komendę:
TFTP -i 192.168.1.10 PUT c:\dd-wrt.v24_micro_generic.bin 192.168.1.1
Możemy również posłużyć się programem z graficznym interfejsem użytkownika TFTPD.
b) Na Linuksie należy się posłużyć programem tftp lub atftp. Oba programy dostępne są w repozytoriach Ubuntu, więc instalacja jest prosta i sprowadza się do wydania polecenia:
sudo apt-get install atftp
* Po instalacji uruchamiamy program, wpisując w konsoli:
atftp
* Następnie już w samym programie wykonujemy następujące czynności:
I. Łączymy się z routerem:
connect 192.168.1.1
II. Sprawdzamy stan połączenia:
status – powinniśmy zobaczyć coś takiego: Connected: 192.168.1.1 port 69
III. Jeśli wszystko jest ok, transferujemy plik na router:
put ~/ścieżka/do/dd-wrt.v24_micro_generic.bin

Po udanym wgraniu pliku, czekamy około 3 minuty, aż router zapisze nowe ustawienia domyślne do nvram. Powinnien restartować się sam przynajmniej dwa razy. Jeśli o tym czasie nie zrestartuje się, robimy to ręcznie. Po ponownym uruchomieniu routera logujemy się na router za pomocą www (http://192.168.1.1), lub poprzez telnet: telnet 192.168.1.1

Interfejs www DD-WRT:

Połączenie przez telnet:

dd-wrt.com – Strona domowa projektu.
en.wikipedia.org – Informacje na Wikipedii.
openlinksys.info – Wiele ciekawych wiadomości, porady, oraz przyjazne forum.

Lightweight X11 Desktop Environmen w skórcie LXDE to bardzo lekkie wieloplatformowe środowisko graficzne oparte na bibliotece GTK. Razem z LXDE dostajemy między innymi: PCmanFM – menadżer plików obsługujący zakładki, Leafpad – prosty notatnik, GPicView – przeglądarka obrazów, LXTerminal – emulator konsoli obsługujący zakładki. Jako że wspomniane aplikacje nie są integralną częścią LXDE, można z powodzeniem używać ich na co dzień pracując pod GNOME. Ja na przykład bardzo polubiłem PCmanFM, który z powodzeniem zastępuje nieco ociężałego Nautilusa.

Instalacja LXDE w Ubuntu
Aby zainstalować LXDE należy dodać do systemu następujące repozytorium:
deb http://ppa.launchpad.net/lxde/ubuntu interpid main
deb-src http://ppa.launchpad.net/lxde/ubuntu interpid main
Adnotacja: jeśli używasz innego wydania podmień wpis interpid na hardy lub gusty.

Odświeżamy repozytorium:
sudo apt-get update

Instalujemy LXDE:
sudo apt-get install lxde

Następnie wylogowujemy się i w opcjach sesji GDM ustawiamy LXDE.

Instalacja Ubuntulite – czyli Ubuntu opartego o środowisko graficzne LXDE.

1. Pobierz oraz wypal na płytce obraz ISO Mini Installer CD.
2. Uruchom ponownie komputer i uruchom system z wcześniej nagranej płytki.
3. Zainstaluj system podstawowy Ubuntu, instalator chociaż tekstowy jest bardzo łatwy w obsłudze i jest przejrzysty.
4. Uruchom ponownie komputer, a następnie zaloguj się do konsoli Ubuntu.
5. Skonfiguruj połączenie sieciowe, jeśli korzystasz z DHCP – prawdopodobne jest, że wystarczy tylko komenda: dhclient eth0.
6. Ściągnij skrypt instalacyjny Ubuntulite.

wget http://download.tuxfamily.org/ubuntulite/nouveau/install_ubuntulite_nouveau

7. Uruchom instalację Ubuntulite – sudo bash install_ubuntulite_nouveau
8. Po zakończeniu instalacji uruchom ponownie komputer – sudo shutdown -r 0
9. Zostań szczęśliwym użytkownikiem Ubuntulite. ;)

Zrzuty
Domyślny pulpit Ubuntulite

Pulpit LXDE

PCmanFM

Leafpad

GPicView

LXTerminal

Strona domowa Ubuntulite – u-lite.org
Strona domowa LXDE – lxde.org
Pisali o LXDE – jakilinux.org

6

Jakiś czas temu szukałem sposobu dzięki, któremu mógłbym w łatwy sposób monitorować ruch jaki generowany jest na interfejsie sieciowym serwerka.

Miałem pewne wymagania względem aplikacji użytej do tego celu:

• oczywisty fakt, serwerek nie ma iksów, więc aplikacja musiałaby działać pod konsolą
• nie powinna obciążać w znaczący sposób zasobów systemu, w końcu serwerek ma dla mnie ważniejsze zadania do wykonania niż monitoring trafficu
• chciałem też mieć wgląd do statystyk dziennych, tygodniowych i miesięcznych

Skontaktowałem się w tej sprawie z wujkiem Googlem. ;) Szukałem, szukałem i znalazłem! Wszystkie wymagania spełnił vnstat. :) Na samym już początku bardzo mnie zaskoczył, ponieważ po instalacji nie został uruchomiony żaden nowy demon. Okazało się, że vnstat nie ma demona. Podczas instalacji tworzone jest zadanie cron, które co pięć minut aktualizuje baze danych aplikacji (owa baza znajduje się w /var/lib/vnstat) z danymi zbieranymi przez jądro systemu w wirtualnym systemie plików procfs. Z mojego punktu widzenia była to wielka zaleta, ponieważ demon jest stale uruchomiony pochłaniając jakieś tam zasoby sprzętowe systemu. Aplikacja wymaga uruchomienia jej z konta roota tylko podczas tworzenia nowej bazy danych interfejsu lub podczas ręcznej aktualizacji bazy danych.

Instalacja

sudo apt-get install vnstat – W Ubuntu i Debianie

Konfiguracja

W moim przypadku interfejsem sieciowym jest urządzenie ath0, więc prawdopodobnie musisz zamienić wpis ath0 na nazwę swojego interfejsu.

Tworzymy nową bazę danych dla konkretnego interfejsu:

sudo vnstat -u -i ath0

Korzystanie
Po jakimś czasie, kiedy zebrane już zostaną statystyki, będziemy mieli wgląd do nich.

franek@blog.pl:~$ vnstat

Database updated: Tue Feb 10 05:20:01 2009

ath0

received: 351.69 MB (85.2%)

transmitted: 61.10 MB (14.8%)

total: 412.80 MB

rx | tx | total

———————–+————+———–

today 351.69 MB | 61.10 MB | 412.80 MB

———————–+————+———–

estimated 1.53 GB | 271 MB | 1.79 GB

Wyświetlenie statystyk dziennych:

franek@blog.pl:~$ vnstat --days

ath0 / daily

day rx | tx | total

————————+————-+—————————————-

10.02. 352.53 MB | 61.28 MB | 413.81 MB %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%::::

————————+————-+—————————————-

estimated 1.51 GB | 268 MB | 1.78 GB

Wyświetlenie statystyk tygodniowych:

franek@blog.pl:~$ vnstat --weeks

ath0 / weekly

rx | tx | total

—————————-+—————+————–

last 7 days 352.53 MB | 61.28 MB | 413.81 MB

current week 352.53 MB | 61.28 MB | 413.81 MB

—————————-+—————+————–

estimated 1.99 GB | 353 MB | 2.34 GB

Wyświetlenie statystyk miesięcznych:

franek@blog.pl:~$ vnstat --months

ath0 / monthly

month rx | tx | total

————————-+————–+————————————–

Feb ’09 352.53 MB | 61.28 MB | 413.81 MB %%%%%%%%%%%%%%%%%%%:::

————————-+————–+————————————–

estimated 1.04 GB | 185 MB | 1.23 GB

Wyświetlenie dni z największymi trafficami:

franek@blog.pl:~$ vnstat --top10

ath0  /  top 10

#       day         rx      |     tx      |  total

——————————-+————-+———————————

1    10.02.09      3.93 GB  |  748.71 MB  |    4.66 GB   %%%%%%%%%%%%%%%:::

——————————-+————-+———————————

Wyświetlenie statystyk czasu rzeczywistego:

franek@blog.pl:~$ vnstat -i ath0 --live

Monitoring ath0… (press CTRL-C to stop)

rx: 240.20 kB/s 366 p/s tx: 31.48 kB/s 189 p/s^C

ath0 / traffic statistics

rx | tx

————————————–+—————————————-

bytes 36.03 MB | 5.96 MB

————————————–+—————————————-

max 265.44 kB/s | 31.48 kB/s

average 145.82 kB/s | 24.12 kB/s

min 71.58 kB/s | 14.10 kB/s

————————————–+—————————————-

packets 60092 | 30788

————————————–+—————————————-

max 387 p/s | 216 p/s

average 237 p/s | 121 p/s

min 147 p/s | 82 p/s

————————————–+—————————————-

time 4.22 minutes

Inne

Jeśli maszyna, której interfejsy sieciowe monitorujemy, posiada również zainstalowany serwer www z obsługą skryptów PHP, możemy pokusić się o stworzenie skryptu, dzięki któremu uzyskamy dostęp do statystyk z poziomu przeglądarki www:

sudo vim /var/www/statystyki_sieci.php

<?php
$staty = shell_exec('vnstat -m');
echo (''.$staty.'');
?>

vnstat PHP frontend
Jest to bardzo ciekawa i moim zdaniem przydatna nakładka na vnstat, oferuje ona wygodny frontend który pozwala szybko i efektywnie przeglądać statystyki połączenia internetowego. Aplikacja ta rysuje bardzo przyjemne dla oka, które to uatrakcyjniają przeglądanie statystyk. Oczywiście należy mieć zainstalowany serwer www z obsługą php, na przykład nginx. Sama instalacja vnstat PHP frontend jest bardzo prosta. Należy ze strony projektu sqweek.com pobrać najnowsze jego wydanie, aktualnie jest to wydanie oznaczone numerem 1.5.1:
wget http://www.sqweek.com/sqweek/files/vnstat_php_frontend-1.5.1.tar.gz
Po pobraniu należy rozpakować archiwum, polecam zmienić też nazwę katalogu:
tar -xvf vnstat_php_frontend-1.5.1.tar.gz
mv vnstat_php_frontend-1.5.1 vnstat
Teraz należy edytować ustawienia vnstat PHP frontend:
vim vnstat/config.php
Prawdopodobnie, należy skorygować ustawienia odnośnie interfejsów które mają być monitorowane, lokalizacji czy katalogu w którym znajduję się aplikacja. Ja zmieniłem następujące linijki w pliku konfiguracyjnym:

$language = 'en';
$iface_list = array('ppp0');
$iface_title['ppp0'] = 'Play';
//$iface_title['sixxs'] = 'SixXS IPv6';
$data_dir = '/home/frk/Projects/public_html/vnstat';

Na koniec należy przenieść katalog vnstat do katalogu serwera www.

Więcej informacji

Tak jak to zwykle bywa, więcej informacji uzyskasz korzystając z “magicznych komend” ;)
man vnstat
vnstat --help

Jest to bardzo wygodne oraz przydatne rozwiązanie, szczególnie kiedy używa się Internetu mobilnego z limitami transferów takiego jak Play Online, polecam też Onlitor – zarządzanie modemem.

phpsysinfo czyli PHP System Information, to skrypt PHP wydawany na licencji GPL, który zbiera wszystkie informacje o systemie oraz jego aktualnym stanie i wyświetla je w formie dostępnej z poziomu www. Dostępny jest na różne systemy.Ooprócz Linuksa wspierane są również BSD, Mac OS X i Windows. Posiada obsługę kilkunastu języków (w tym Polski), obsługuje także skórki, jest też konfigurowalny. Dzięki temu możemy dostosować go pod konkretny system lub wyświetlać tylko te informacje, które nas interesują. A informacji, które mogą być wyświetlane jest naprawdę sporo:

• Podstawowe informacje: system operacyjny, wersja jądra, IP, średnie obciążenie, liczba zalogowanych użytkowników i czas pracy.
• Informacje o sprzęcie: procesory (ich liczba, marka, model), lista urządzeń PCI, IDE, SCSI i USB.
• Temperatury, napięcia oraz prędkości obrotowe wentylatorów, które phpsysinfo odczytuje z programów monitorujących takich jak: lmsensors, healthd, hwsensors, mbmon, mbm5 i hddtemp.
• Informacje o obciążeniu pamięci zarówno RAM jak i SWAP: jądro i aplikacje, bufory oraz cache.
• Informacje o zamontowanych systemach plików: partycje, rodzaj systemu plików, rozmiar, procent zajętego miejsca.
• Informacje o interfejsach sieciowych: odebrane, wysłane, oraz błędne pakiety.

Instalacja:
Najnowsze wydanie oznaczone jako 3.0-rc6 znajduje się już w repozytoriach Ubuntu 8.10, pozostałych zainteresowanych odsyłam do strony pobierania sourceforge.net. Przechodzimy to instalacji:
sudo apt-get install phpsysinfo

Program instaluje się w katalogu /usr/share/phpsysinfo , do którego podczas instalacji tworzony jest link symboliczny w /var/www o nazwie phpsysinfo. Dlatego już teraz wchodząc w przeglądarce na adres: http://domena-lub-IP.pl/phpsysinfo ujrzymy informacje o systemie.
Jeśli będziesz chciał włączyć lub wyłączyć poszczególne informacje – plik konfiguracyjny znajduje się w katalogu /etc/phpsysinfo. Zmiany w konfiguracji są bardzo łatwe, ponieważ poszczególne opcje zostały dobrze opisane, a w większości przypadków polega na wyborze “false or true”.

Strona domowa:
phpsysinfo.sourceforge.net – znajdziemy na niej również kilka ciekawych skórek.

Zrzut:

Webalizer jest analizatorem logów serwera Apache. Można samemu przeglądać logi serwera, jest to jednak niezmiernie trudne i bardzo mało czytelne. Kto nie wierzy niech sprawdzi sam:
cat /var/log/apache2/access.log
I właśnie te logi analizuje Webalizer, a na ich podstawie generuje przejrzyście przedstawione szczegółowe statystyki w ciekawej formie, między innymi w formie wykresów. Gotowy raport zapisywany jest w formie HTML. Program jest bardzo łatwy w instalacji i konfiguracji, a przy tym jest bardzo szybki i pochłania mało zasobów serwera. Jak donosi Wikipedia: Na serwerze z procesorem Pentium 200MHz logi zawierające ok. 10 000 rekordów są przetwarzane w ciągu 1 sekundy; analiza 40 megabajtów logów (stanowiących ok. 150 000 rekordów) zajmuje około 15 sekund. Poniżej przedstawię proces instalacji i konfiguracji pod Ubuntu. W innych dystrybucjach przebiega to bardzo podobnie.

Instalacja:
sudo apt-get install webalizer

Konfiguracja Apache:
Uwaga: nano, możesz zastąpić swoim ulubionym edytorem tekstu.
sudo nano /etc/apache2/apache2.conf
W pliku konfiguracyjnym odnajdujemy następujący wpis:
HostnameLookups Off
I zamieniamy go na:
HostnameLookups On
Jak nietrudno zauważyć, spowoduje to włączenie HostnameLookups. Restartujemy Apache, aby załadować nowe ustawienia:
sudo /etc/init.d/apache2 restart

Konfiguracja Webalizer:
sudo nano /etc/webalizer/webalizer.conf
Zmieniamy następujący wpis:
LogFile /var/log/apache2/access.log1
Na:
LogFile /var/log/apache2/access.log
Dzięki opcji OutputDir możemy zmienić domyślny katalog, w którym zapisywane są statystyki, np.:
OutputDir /var/www/statystyki
Warto też zmienić wpis HostName na:
HostName MójKochanySerwer.pl ;)

Testujemy ustawienia:
sudo webalizer
Następnie przechodzimy w przeglądarce na adres: http://MojaDomena-LubAdresIP.pl/statystyki

Automatycznie uaktualnianie statystyk:
Webalizer “sam z siebie” nie potrafi uaktualniać już wygenerowanych statystyk, musimy robić to sami poprzez wpisanie komendy sudo webalizer. Możemy sobie jednak tę pracę zautomatyzować, bo po co mamy się męczyć. ;) Wpisujemy:
sudo crontab -e
I dodajemy następującą linijkę:
0 * * * * webalizer
Od tej pory Cron co godzinę uruchomi Webalizer, dzięki czemu zawsze będziemy mieli aktualne statystyki. :D

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Cron, zachęcam do przeczytania newbie.linux.pl.

Strona domowa:
webalizer.org

Zrzuty:

To tyle, dzięki za “przeczytanie”, pozdrawiam. :)

Ten poradnik będzie swoistym streszczeniem ww. strony zawierającym jedynie informacje przydatne dla użytkowników laptopów.

Informacje wstępne
- w laptopie posiadasz baterię litowo-jonową lub litowo-polimerowo-jonową. Różnice między nimi są nieistotne dla użytkownika.
- ten poradnik zawiera zasadniczo wszystkie informacje na temat baterii do laptopów – jeśli masz jakąś teorię, której ten tekst nie potwierdzi/obali – najprawdopodobniej jest to tylko czyjaś mądrość życiowa nie do końca zgodna z prawdą.
- bateria baterii nierówna – jedna prawidłowo użytkowana może paść po roku – druga użytkowana nieco brutalnie może dobrze działać po trzech latach
- baterie są dla ludzi i nie bez powodu nie dołącza się do nich instrukcji obsługi. Naprawdę najprostszy sposób aby negatywnie wpłynąć na baterię to za bardzo kombinować…

1) Kupiłem laptopa
Kupiłeś laptopa i sprzedawca powiedział, że baterię należy formatować. 3 pełne cykle ładowania i rozładowania, a ładować to najlepiej 12 godzin. No cóż, porada dobra, tylko że od wielu lat nieaktualna. Formatowanie, formowanie – wszystko nieaktualne. Obecne baterie nie wymagają żadnych tego typu akrobacji.

2) Efekt pamięci, formatowanie, formatowanie, kalibracja
Baterie w laptopach (li-ion, li-polim) nie posiadają efektu pamięci. No, posiadają pomijalnie mały efekt pamięci… Dodatkowo jest jeszcze układ elektroniczny… Zaczynają się schody. Zwykłe ogniwo montowane w laptopach nie ma, lub ma nieistotnie mały efekt pamięci. Niestety w baterii znajduje się także układ elektroniczny, który odpowiada za wskaźnik naładowania baterii. Na podstawie cykli ładowania/rozładowania uczy się on ile jeszcze energii zostało w ogniwie. Aby wskazania były prawidłowe wymagane jest raz na około 3 miesiące przeprowadzenie cyklu ładowania do pełna a po nim pełnego rozładowania. Nie należy jednak sobie brać tego zbytnio do serca – praktycznie każdy użytkownik co najmniej raz na 3 miesiące naładuje do pełna potem rozładuje całkiem baterię. Dodatkowo – rozkalibrowany układ to tylko błędne wskazania poziomu naładowania baterii, a nie uszkodzenie ogniwa. Jeśli czujesz, że z wskazaniami coś jest nie tak – skalibruj. Istnieją także programy mówiące o stanie baterii w laptopie – dla HP jest to HP Battery Check – powie, czy wszystko jest ok, czy trzeba kalibrować itp. Również do serca nie należy sobie zbytnio brać słów “pełne rozładowanie” przy kalibrowaniu. Niektórzy katują baterię do zera rozładowując ją na ekranie Biosu… Jest to zupełnie niepotrzebne i może być szkodliwe. Windows sam wejdzie w stan hibernacji gdy zostanie już nędzna resztka prądu I takie rozładowanie w zupełności wystarcza. Chcesz “lepiej” albo “dokładniej” skalibrować baterię przez rozładowanie jej na ekranie Biosu? Naprawdę stracisz tylko czas…

3) Przedłużanie żywotności baterii
Pojemność współczesnych baterii w laptopach jest funkcją trzech czynników: czasu, temperatury, poziomu naładowania oraz częściowo głębokości cykli.

A) Czas
Baterie starzeją się w czasie. Spowolnić czasu nie można – jedyna rada, jaką można dać:
– nie kupuj nowej baterii na zapas.

B) Temperatura i poziom naładowania
Baterie czują się zdecydowanie lepiej w niższych temperaturach – dłużej zachowują swoją pojemność. Najlepiej przedstawić to za pomocą tabeli

W związku z tym można dać kilka prostych rad:
- unikaj podwyższonych temperatur – np. samochód w słońcu, laptop na parapecie.
- jeżeli laptopa używasz tylko na zasilaniu możesz rozważyć wyciągnięcie baterii i składowanie jej w lodówce (nie w zamrażalniku!!! Temperatury poniżej zera niszczą baterię!). Pamiętaj jednak, że w gniazdu czasami też brakuje prądu – czy naprawdę warto oszczędzać baterię i narażać się na potencjalną utratę danych?
- możesz wydłużyć nieco żywotność baterii rozładowując ja przed dłuższym (np. na weekend, gdy nie używasz laptopa) składowaniem do 40% bez zabawy z lodówką. Im dłuższy czasskładowania tym skuteczniejsza jest to działanie. Ciężko powiedzieć, czy opłaca się takwyładowywać na noc – wydłuża się wtedy cykl, co jest gorsze od krótkich cykli (o czym wdalszej części). Zysk jest mały (kilka % straty pojemności rocznie mniej), a codziennie ranotracisz czas na ładowanie.

C) Cykle
Obecne na rynku baterie lepiej doładowywać jak często się da. Głębokie cykle ładowania – rozładowania są dla baterii gorsze – czyli jest zupełnie odwrotnie niż w przypadku starego typu baterii niklowo-kadmowych! Poniżej przedstawiam wykres pojemności (czerwone) i rezystancji wewnętrznej (niebieskie) w funkcji liczby cykli.

Wyraźnie widać, że nie ma się co przejmować liczbą cykli. Często spotyka się także informacje o liczniku cykli w baterii, który „wyłącza” baterię po osiągnięciu danej liczby cykli – dlatego niektórzy radzą „oszczędzać” te cykle. Czasami (np. w MacBookach) można sprawdzić liczbę cykli, które przeszła bateria. Teoria o „oszczędzaniu” cykli tutaj upada, gdyż liczniki tam montowane za pełen cykl uznają 100% sumarycznego rozładowania, czyli 10×10%, 5x 20% i 2×50% to jeden cykl. Podobną informację podaje pomoc HP. W Internecie nie byłem wstanie znaleźć żadnej rzetelnej informacji na temat istnienia limitu cykli. Jak ktoś takową posiada proszę o kontakt – adres@jest-ukryty.pl. Brak informacji na ten temat podczas googlania w języku angielskim oznacza, że prawdopodobnie ten limit to taki nasz polski urban legend…

D) Zbyt długie ładowanie, zbyt mocne wyładowywanie
Baterie li-ion i li-polimer nie lubią, gdy zbyt długo się je ładuje. Nie należy się tym jednak zupełnie przejmować, gdyż układ elektroniczny baterii/ładowarki automatycznie przestanie ją ładować kiedy osiągnie ona 100% naładowania. Baterie także nie lubią być zbyt mocno wyładowywane. Tutaj też na straży stoi układ elektroniczny – odetnie połączenie laptopa z baterią, gdy jej poziom naładowania spadnie poniżej pewnego poziomu. Teoretycznie można wprowadzić baterię w zbyt niski stan – wymęczyć ją do zera na ekranie Biosu i zostawić na półce (baterie same z siebie, gdy nie są nigdzie podłączone też sie wyładowują). Jak widać trzeba się postarać by baterię w ten sposób uszkodzić.Za zgodą autora: Llothargl

4) Podsumowanie
Mam nadzieję, że przyczynię się tym tekstem choć trochę do rozpowszechnienia konkretnych informacji o bateriach. Wszystkie informacje, jakie tutaj zawarłem pochodzą z batteryuniversity.com (chyba, że zaznaczyłem, że jest inaczej). Nie ma tutaj własnych subiektywnych doświadczeń. Jeżeli masz informacje, które mogą ulepszyć ten poradnik napisz do autora – adres@jest-ukryty.pl.
Pozdrawiam i życzę udanego eksploatowania baterii. :D

Autor: Llothargl, tekst umieszczony za jego zgodą.

Ciekawe i godne uwagi konfiguracje Conky.

Wiele razy już słyszałem głosy użytkowników Windows mówiące iż “na linuxa nie ma programów”. W większości przypadków nie znają oni nawet poprawnej pisowni słowa Linux w dopełniaczu :D Mniejsza o to, bo każdy użytkownik Linuksa wie, że programów na Nasz system jest wiele. Jedne są lepsze, inne są gorsze niż ich odpowiedniki z systemu Windows. Są również takie programy ,które są bezkonkurencyjne i nie mają godnych rywali ze strony aplikacji Windows. Dzisiaj postaram się przedstawić jeden z takich programów oraz moją przykładową konfigurację.

Conky jest wysoko konfigurowalnym monitorem systemu, dzięki któremu tuż pod ręką, a dokładniej na pulpicie mamy zawsze aktualne informacje o stanie systemu. Monitoruje on wszystkie informacje systemowe (użycie procesora, pamięci ram oraz swap, temperatury i w zasadzie wszystko, czego dusza zapragnie). Siłą Conky jest jego konfigurowalność, istnieje nieskończona wręcz liczba możliwych konfiguracji monitorowanych informacji i wyglądu. A za pomocą odpowiednich skryptów można rozszerzyć możliwości programu. Dzięki temu Conky może informować o nowej poczcie, wyświetlać informację o odtwarzanym utworze, czy monitorować proces pobierania plików z sieci P2P. Przykładowe skrypty oraz opis ich instalacji można znaleźć np. na ubuntuforums.org. W sieci można znaleźć wiele gotowych skryptów jak i konfiguracji samego Conky, wystarczy chcieć :) Moja konfiguracja oparta jest na znalezionej na gnome-look.org. Wygląda ona tak jak na zrzucie poniżej.

Temperatura ACPI w moim lapku to temperatura CPU, temperatura GPU odczytywana jest za pomocą Nvidia-Settings, a temperatura dysku za pomocą Hddtemp. Moje interfejsy sieciowe to ath0 i eth0. Być może będziesz musiał zmodyfikować ustawienia zależnie od potrzeb, możesz robić to do woli.

Instalujemy Conky: sudo apt-get install conky
Instalujemy Nvidia-Settings: sudo apt-get install nvidia-settings
Instalujemy Hddtemp: sudo apt-get install hddtemp
Ściągamy .conkyrc, wrzucamy go do swojego /home – ~/.conkyrc
Ściągamy czcionki oraz wrzucamy je do katalogu /usr/share/fonts/truetype/
Ściągamy skrypty z których korzysta Conky. Ja trzymam je w katalogu /home/franek/s/conky – więc będziesz musiał zmienić ścieżki do katalogu w pliku .conkyrc
Do sprawdzania pogody wykorzystywany jest serwis weather.com, należy poszukać w w/w serwisie kodu swojego (lub najbliższego) miasta. Ja mam ustawiony kod PLXX0040, jest to kod dla Poznania.

NTP – protokół umożliwiający precyzyjną synchronizację czasu pomiędzy komputerami. Wzorcowy czas UTC może pochodzić bezpośrednio z zegarów atomowych lub pośrednio ze specjalizowanych serwerów czasu (ang. Time Server NTP). Protokół NTP jest coraz powszechniej uznawany za światowy standard synchronizacji czasu w urządzeniach teleinformatycznych i telekomunikacyjnych. Ma swoją implementację dla większości współczesnych systemów operacyjnych, z Microsoft Windows NT/2K/XP/2003/VISTA włącznie.

Implementacja protokołu NTP dla konkretnych systemów operacyjnych wymaga sprzęgnięcia na niskim poziomie jądra systemu operacyjnego. Czas lokalny tworzony jest przez system poprzez dodanie stosownego przesunięcia uwzględniającego lokalną strefę czasową. Dla systemów operacyjnych Linux i FreeBSD istnieją specjalne nakładki na jądro systemowe umożliwiające obsługę biegu zegarów ze zwiększoną precyzją. Nakładki umożliwiają płynną regulację czasu systemowego poprzez przyspieszenie lub spowolnienie programowego zegara systemowego.

Instalacja

Jeśli masz zainstalowany pakiet ntpdate musisz go odinstalować za pomocą następującego polecenia:

sudo apt-get --purge remove ntpdate

Wszystkie potrzebne pakiety zainstalujemy jednym poleceniem:

sudo apt-get install ntp

Konfiguracja

Plik konfiguracji ntpd znajduję się w /etc/ntp.conf. Domyślne ustawienia wymagają jednak pewnych modyfikacji, aby dostosować go do własnych potrzeb.

Aby edytować ten plik wystarczy wydać polecenie:

sudo nano /etc/ntp.conf

Przykładowa konfiguracja

Musisz dodać serwery do listy. Lista Polskich adresów znajduje się pod adresem http://odyniec.net/ntp/. Optymalna liczba serwerów do synchronizacji to trzy, ale dwa również dadzą dobrą dokładność zegara. Jeśli Twój ISP ma swój serwer NTP warto go dodać.

Przykład:
server tempus1.gum.gov.pl
server tempus2.gum.gov.pl

Jeśli chcesz ograniczyć dostęp do swojego serwera, i zezwalać na dostęp tylko dla komputerów ze swojej sieci LAN musisz ustawić poniższą wartość

restrict 192.168.1.0 mask 255.255.255.0 nomodify notrap

Gdzie 192.168.1.0 to pula adresów IP, a 255.255.255.0 maską Twojej sieci.

Zapisujemy konfigurację i restartujemy serwer poleceniem:

sudo /etc/init.d/ntp restart

Ustawienia zapory

Serwery NTP komunikują się za pomocą protokołu UDP na porcie 123. Więc musisz odblokować ten port na zaporze, ewentualnie przekierować go na routerze.

Instalacja klientów NTP

Musisz zainstalować następujące pakiety, wydając polecenie:

sudo apt-get install ntp ntp-simple ntpdate

Konfiguracja klientów NTP
Musisz edytować ustawienia, które znajdują się w /etc/ntp.conf, za pomocą polecenia:

sudo nano /etc/ntp.conf

i dopisać w nim poniższą linijkę:

server 192.168.1.1

- gdzie 192.168.1.1 to ip Twojego lokalnego serwera NTP. Zapisz ustawienia, następnie wykonaj polecenie:

sudo ntpdate 192.168.1.1

i uruchom ponownie usługę poleceniem:

sudo /etc/init.d/ntp restart

Konfiguracja klientów Windows

W Windows należy skorzystać z uproszczonej wersji o SNTP (Simple Network Time Protocol) Czas powinien się jednak synchronizować z Twoim serwerem, po dopisaniu jego ip w ustawieniach “czasu z internetu” – czy jak to się nam nazywało w Windows? ;)Lokalny serwer synchronizacji czasu [NTP]

franek@blog.pl:~$ lspci | grep "Wireless"
05:00.0 Ethernet controller: Atheros Communications Inc. AR242x 802.11abg Wireless PCI Express Adapter (rev 01)

1 W System → Administracja → Sterowniki wyłączamy “Support for Atheros 802.11 wireless LAN cards.”
2 Restart kompa.
3 Instalujemy potrzebne pakiety:

sudo apt-get install linux-backports-modules-intrepid-generic linux-backports-modules-`uname -r`

4 Dodajemy moduł do kernela:

sudo modprobe ath5k

5 Kolejny restart.
6 Cieszymy się mobilnością.

Oczywiście to zadziała tylko w przypadku kiedy na maszynie na której instalujesz to urządzenie masz chociaż chwilowy dostęp do internetu przez kabelek. Jeśli nie masz takiej możliwości wspomniane pakiety musisz ściągnąć na innym komputerze, zapisać np na pendrive i za jago pomocą przenieść na maszynę z Ubuntu.
Potrzebne pakiety są w paczkach DEB więc ich instalacja sprowadza się do ‘dwukliku’ Potrzebne będą dwie paczki:
linux-backports-modules-intrepid-generic oraz
linux-backports-modules-* gdzie gwiazdka to wersja kernela. Możesz bardzo łatwo sprawdzić jaką masz wersję, wydając w terminalu polecenie:

uname -r

Wszystko z łatwością znajdziesz na http://packages.ubuntu.com/
Pamiętaj aby ściągnąć pakiety zgodne z architekturą systemu, 32 lub 64 bitowe.

sudo sysctl vm.swappiness=5

Jest to jednorazowe ustawienie, tzn że po ponownym uruchomieniu komputera system wróci do domyślnych ustawień. Aby ustawić to na stałe edytujemy plik /etc/sysctl.conf

sudo gedit /etc/sysctl.conf

i dopisujemy w nim nową linijkę

vm.swappiness=5

Oczywiście wartość 5 jest tylko przykładowa, można ją swobodnie zmieniać w zakresie od 0 do 60.
Przeładowujemy ustawienia, za pomocą polecenia:

sudo sysctl -p

Aktualną wartość vm.swappiness sprawdzamy poleceniem:

sysctl vm.swappiness